เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมิงอ๋องถูกตอกกลับถึงเพียงนี้ก็โกรธจนแผ่นอกกระเพื่อม อันจิ่วคิดว่าในใจเขาคงด่าลามไปถึงต้นตระกูลทั้งสิบแปดรุ่นของฮ่องเต้แล้วเป็นแน่
“ฝ่าบาทยังโปรดพระราชทานสมรสให้ผู้อื่นเช่นเคย” องค์ชายใหญ่เดินเข้ามา ฮ่องเต้ปรายตามองเขาคราหนึ่งแล้วเอนพิงเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน “อะไรเล่า? พี่ใหญ่ก็อยากได้หรือ?”
“ไม่อยาก” องค์ชายใหญ่ยิ้มน้อยๆ ก่อนเหลือบมองอันจิ่วที่กำลังง่วนอยู่กับโคม
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่อาจตัดสินได้ว่าฮ่องเต้มีใจให้นางกำนัลผู้นี้อยู่บ้างจริงๆ หรือเพียงผลักนางออกมาเป็นเหยื่อล่อ?
อย่างไรเสีย ฮ่องเต้ผู้นี้ก็เจ้าเล่ห์เหลือเกิน
ครั้งเกิดเรื่องในงานเลี้ยงในวัง เขาแสร้งโง่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง จึงทำให้ไทเฮากับอ๋องหรูหยางคลายความระแวดระวัง
จู่ๆ ท่านอ๋องตวนก็ร้องอุทาน “ยอดคณิกามาแล้ว”
ไม่มีผู้ใดลุกขึ้น
ดูท่าว่าคงไม่ค่อยสนใจกันนัก
แน่นอนว่าอาจแสร้งทำก็เป็นได้