เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮ่องเต้พาคนไปเลือกเครื่องประดับในคลังหลวง แม่นมฉางเดินตามอยู่ข้างกายเขา ยังคงอ่อนโยนมีเมตตาเช่นเมื่อก่อน
อันจิ่วคิดว่าสตรีผู้นี้แม้จะมีอายุมากขึ้นอยู่บ้าง แต่ก็ยังงามสง่าไม่เสื่อมคลาย ทว่านางจะทำกิริยาเย้ายวนต่อหน้าฮ่องเต้ไปเพื่ออะไรกัน?
แค่มองก็ชวนให้รู้สึกอึดอัด อันจิ่วเห็นแม่นมฉวี่กลอกตาไปหลายครั้งแล้ว
“ฝ่าบาท วันนี้จะทรงเลือกสิ่งใดหรือเพคะ?” แม่นมฉางลูบปอยผมที่หน้าผาก พลางถามเสียงอ่อนโยน
“เราจำได้ว่าเสด็จแม่มีปิ่นดอกท้ออันหนึ่ง เหตุใดถึงไม่เห็นแล้ว?” ฮ่องเต้ถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ
ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น แม่นมฉางยังไม่ทันมีปฏิกิริยา อันจิ่วก็ชะงักงันไปแล้ว
นางจำได้ว่าปิ่นดอกท้อเป็นของที่ฮ่องเต้มอบให้นาง ใช่หรือไม่?
นางพยายามนึกทบทวนถึงสามรอบ ในที่สุดก็แน่ใจว่าฮ่องเต้เป็นผู้มอบให้จริงๆ