เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สถานที่เกิดเรื่องไม่ใช่ตำหนักกวงหัว แต่เป็นทางเดินในวัง
พระสนมเต๋อยืนเชิดหน้าด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง นางกำนัลน้อยคนหนึ่งกำลังตบปากเสี่ยวชิว
“พระสนมเต๋อ” อันจิ่วเดินเข้ามา ยอบกายคำนับ
พระสนมเต๋อมองนางแวบหนึ่ง “เจ้าเป็นใคร?”
อันจิ่วกล่าวอย่างนอบน้อม “บ่าวเสี่ยวจิ่ว เป็นคนของตำหนักกวงหัวเจ้าค่ะ”
พระสนมเต๋อไม่ได้ตอบ กลับเป็นนางกำนัลข้างกายนางที่เอ่ยว่า “พี่สาวมาพอดีเลย”
นางชี้ไปยังเสี่ยวชิวที่ถูกตบปาก “นางกำนัลชั้นต่ำผู้นี้พูดว่า พระสนมทั้งหลายในวังหลังล้วนน่าสงสาร ไม่ได้รับความโปรดปรานจากฝ่าบาท สู้เสี่ยวจิ่วไม่ได้ด้วยซ้ำ เพราะได้อยู่ปรนนิบัติฝ่าบาททั้งกลางวันกลางคืน”
“บ่าวไม่ได้พูดเช่นนั้น...” เสี่ยวชิวเพิ่งเอ่ยปาก ก็ถูกตบอีกฉาด
“หุบปาก ยังกล้าแก้ตัวอีกหรือ พระสนมของพวกเราได้ยินกับหู”
อันจิ่วมองพวกนาง นางรู้จักเสี่ยวชิวกับเสี่ยวเซี่ยที่เพิ่งมาใหม่ ทั้งคู่ไม่ใช่คนช่างพูด ยิ่งกว่านั้นยังอยู่ข้างนอกด้วย