เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นับจากนี้ งานเลี้ยงในวังปีนี้ถือว่าสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ ทุกคนกลับไปคงได้ผ่านช่วงปีใหม่ที่น่าสนใจกันแล้ว
เหล่าผู้คนค่อยๆ เดินออกไปด้านนอก
หมิงอ๋องเดินตรงมาหาฮ่องเต้ น้ำเสียงยังคงเย่อหยิ่งและตรงไปตรงมาเช่นเคย “เจ้ายังคง... เจ้าแผนการเช่นเดิมไม่เปลี่ยน”
ฮ่องเต้มองเขา “หมายความว่าอย่างไร?”
หมิงอ๋องแค่นหัวเราะ ใช้เสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคนกล่าวว่า “ข้าอยู่ข้างเหล่าชี เขาเพียงดื่มสุราเข้าไป และยังเป็นจอกที่รินให้เจ้าด้วย เป็นนางกำนัลคนหนึ่งเป็นผู้รินให้เขา”
ฮ่องเต้ยิ้ม “นางกำนัลช่วยพวกท่านรินสุราถือเป็นเรื่องสมควรแล้ว”
หมิงอ๋องหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป
รินสุราถือเป็นเรื่องสมควร แต่จอกที่รินให้ท่านอ๋องหรูหยางนั้นมีปัญหาอย่างแน่นอน
ท่านอ๋องตวนมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ รู้สึกว่าสมองของตนเริ่มประมวลผลไม่ทันแล้ว