กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จะโทษว่าอันจิ่วลำเอียงก็ไม่ได้
ทรราชผู้นี้ช่างพูดจาหวานหูเสียจริง
นึกแล้วก็น่าขัน ก่อนหน้านี้อันจิ่วยังเคยคิดว่าเขาเย็นชาและพูดน้อย
อันจิ่วก้มหน้าลงด้วยความเขินอายเล็กน้อย
ทว่าทรราชกลับยังคงจ้องมองนางตาไม่กะพริบ
“เสี่ยวจิ่ว ข้าไม่พอใจ” จู่ๆ เขาก็เอ่ยขึ้น
อันจิ่ว: “...”
นี่เป็นอะไรไปอีกล่ะ?
เป็นอะไรถึงไม่พอใจ? เจ้าทรราชน้อย?
ทรราชขมวดคิ้วถาม “เจ้าชอบใครมากที่สุด?”