เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขันทีหลี่มักรู้สึกว่าวันนี้ฮ่องเต้ดูแปลกๆ ไป เช่นในยามนี้ พระองค์ถือฎีกาเล่มหนึ่งอ่านอยู่นานมากแล้ว ทว่ากลับมิได้พลิกเปิดสักหน้าเดียว
ขันทีหลี่พลันนึกถึงเสี่ยวจิ่วที่เพิ่งเดินก้าวเท้าออกไปด้วยความลนลานเมื่อครู่ขึ้นมา...
เขาหรี่ตาฝ้าฟางลงเล็กน้อย...
ฝ่าบาททรงรู้ความเรื่องหญิงชายแล้วกระมัง?
ขันทีหลี่พลันอยากจะร้องไห้ขึ้นมา
ในที่สุด ในที่สุด ในที่สุดฝ่าบาทก็ทรงรู้ความเสียที
เวลานี้เสี่ยวฝูจื่อก็เดินเข้ามา
“มีเรื่องอันใด?” ขันทีหลี่ถาม
เสี่ยวฝูจื่อมองอาจารย์แวบหนึ่ง จึงค่อยเอ่ยว่า “สนมหวังมาขอรับ...”
ขันทีหลี่หันไปมองฮ่องเต้ ในเมื่อฝ่าบาททรงรู้ความแล้ว ย่อมเป็นช่วงเวลาที่ปราณโลหิตกำลังพลุ่งพล่านและเริ่มลิ้มลองรสชาติความสุข ยอดพธูสามพันนางในวังหลังย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะโปรดปรานเพียงคนเดียวมิใช่หรือ?