กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สุรเสียงของฮ่องเต้ดังก้องไปทั่วโถงใหญ่
อันจิ่วรู้สึกปวดหัวจนทนไม่ไหว จึงถามออกไปอย่าง “รู้ความ” ว่า “ฝ่าบาทหิวหรือไม่เพคะ? บ่าวจะไปทำอะไรมาให้เสวยอีก”
ฮ่องเต้เหลือบมองนางแวบหนึ่ง ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ตอนนี้เป็นเวลาอาหารหรือ?”
อันจิ่ว “...”
สรุปคือที่ท่านแสร้งทำเป็นเอาการเอางานมาตลอดทั้งเช้า สรุปว่าจะเสวยหรือไม่เสวย?
นางไม่น่าปากพล่อยถามออกไปเลย
ฮ่องเต้ตรัสอย่างเย็นชาว่า “หากเจ้าอยากทำนักก็ไปทำเถิด”
ทำท่าทางราวกับตนเป็นกษัตริย์ผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรม
อันจิ่ว “...”
ขอบพระทัย แต่ข้าไม่อยากทำ