กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฝ่าบาท มีเรื่องหนึ่งที่บ่าวต้องทูลให้ชัดเจนเพคะ” อันจิ่วหิ้วไก่ป่าเอาไว้พลางกล่าวด้วยสีหน้าขมขื่น “ที่นี่เป็นป่า ต้องกลับไปถึงค่ายพักก่อนจึงจะทำไก่ตุ๋นเกาลัดได้ มิสู้พวกเรากลับค่ายพักกันก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ?”
นางไม่กล้ากินอาหารกลางป่าเช่นนี้ หากกลิ่นหอมดึงดูดสัตว์ป่าเข้ามาจะทำอย่างไร?
แม้ทรราชจะต่อสู้เก่งกาจ แต่หากเจอสัตว์ป่าที่ดุร้ายยิ่งกว่า เขาก็คงรับมือไม่ไหวกระมัง?
อีกทั้ง...
“ฝ่าบาททรงบาดเจ็บหรือเจ้าคะ?” เมื่อครู่อันจิ่วสัมผัสได้ว่ามีเลือดอยู่ตรงเอวของเขา แต่เห็นเขายังวิ่งโลดเต้นได้จึงนึกว่าไม่สาหัส ทว่าพอมองจากด้านหลังในยามนี้ แผ่นหลังของเขากลับแดงฉานไปหมด...
“บาดเจ็บแล้ว” ทรราชกล่าวจบก็ล้มหน้าคะมำลงไป