กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น้ำไหลเอื่อยส่งเสียงรินๆ อีกทั้งยังมีตะไคร่สีเขียว จึงลื่นยิ่งนัก
อันจิ่วย่อตัวลงตรงพื้นบริเวณที่ทุกคนเหยียบจนเป็นทาง ล้างมือและใบหน้าแล้วใช้ผ้าเช็ดจนสะอาด ครั้นเงยหน้าขึ้นกลับพบว่าผู้ใต้บังคับบัญชาของอ๋องจิ่งกำลังจ้องนางอย่างเหม่อลอย ใบหน้าก็แดงก่ำไปหมด
อันจิ่ว “...”
พ่อหนุ่ม เจ้าช่างไร้เดียงสาเรื่องรักเสียจริง แค่เห็นแม่นางเช็ดหน้าก็หน้าแดงแล้ว...
อีกทั้งฟ้าดินเป็นพยาน นางแต่งกายมิดชิดยิ่งนัก มิได้จงใจยั่วยวนผู้ใดเด็ดขาด
ระหว่างทางกลับค่อนข้างเงียบงัน เมื่อใกล้ถึงที่ตั้งค่าย อันจิ่วก็พบต้นเกาลัดต้นหนึ่ง
แต่นางเกรงใจ ไม่กล้าขอให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของอ๋องจิ่งช่วยเก็บ ครั้นกลับถึงค่ายจึงไปขอให้องครักษ์เงาหนุ่มช่วย