กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่านอ๋องตวนเป็นคนเสเพล กล่าวคือปกติแล้วเขาไม่มีการงานเป็นชิ้นเป็นอัน ทั้งยังว่างงานมาก
ดังนั้นเมื่อฮ่องเต้ต้องไปจัดการราชการแผ่นดิน เขาจึงอยู่ต่อราวกับเป็นผู้คุมงานที่คอยจ้องมองอันจิ่วและคนอื่นๆ
สิ่งนี้ทำให้อันจิ่วไม่มีเวลาอู้งานแม้แต่น้อย
ขันทีน้อยทั้งสองคนก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย
โชคดีที่ช่างฝีมือมาถึงอย่างรวดเร็ว
คนเหล่านี้ล้วนเป็นช่างประจำพระราชวัง ปกติมีหน้าที่ซ่อมหลังคา โต๊ะเก้าอี้อะไรทำนองนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาทำงานประเภทนี้ ทุกคนจึงล้อมวงดูโครงกระดูกชิ้นใหญ่นั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น
อันจิ่วคิดในใจว่า ดูไปเถอะ ยิ่งคนรู้มากเท่าไหร่ ฮ่องเต้ก็ยิ่งไม่อาจถอนรากถอนโคนได้มากเท่านั้น