กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คราวนี้ไม่มีผู้ใดตาย
นางกำนัลข้างกายเหม่ยเหรินผลักนายตนออกไป ตัวนางจึงถูกฟันไปหนึ่งดาบ ประกอบกับองครักษ์เข้าขัดขวางไว้ จึงไม่เกิดโศกนาฏกรรมขึ้น
แต่เพียงเท่านี้ก็น่าหวาดหวั่นมากพอแล้ว
อันจิ่วหลบไปตั้งแต่แรก ท่ามกลางเสียงเอะอะโวยวายอันสับสนของฝูงชน เสียงในใจของฮ่องเต้กลับชัดเจนเป็นพิเศษ
ต่างจากเสียงค่อนขอดเมื่อเช้า และเสียงบ่นอย่างเกียจคร้านยามเที่ยงวัน...
ยามนี้น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบ เจือความโกรธเกรี้ยวและคลุ้มคลั่ง...
‘ฆ่าเสีย...ฆ่าให้หมด...’
‘ฆ่าพวกเจ้า...’
‘ฆ่า ฆ่า ฆ่า...’
อันจิ่วยกมืออุดหู