เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 209 การพบกันที่ทะเลสาบนางฟ้า การแข่งขันตกปลา
เว่ยจื่อเวยนั่งลงด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน “ท่านหญิง บ่าวของบ้านท่านช่างถือตัวยิ่งนัก ข้าใช้การอะไรไม่ได้สักอย่าง ยังต้องให้ท่านหญิงออกปากด้วยตนเอง นี่มันไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาชัดๆ เหอะ หากบ่าวบ้านข้าบังอาจล่วงเกินเช่นนี้ คงถูกส่งไปขายทิ้งนานแล้ว จะตามใจพวกมันถึงเพียงนี้ได้อย่างไร บ่าวก็คือบ่าว!”
หลิวเย่ยิ้มบางๆ โดยไม่เอ่ยปาก ทว่าในใจกลับคิดว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าก็คงไม่มีโอกาส ได้ใช้บ่าวอีกต่อไปแล้ว
เว่ยจื่อเวยรู้สึกหน้าแตก นางเบ้ปากแล้วเลิกม่านรถมองออกไปข้างนอก แม้ยังเป็นช่วงเช้าตรู่ แต่ผู้คนบนท้องถนนกลับหนาแน่นยิ่งนัก พ่อค้าแม่ขายสัญจรไปมา ผู้คนเดินขวักไขว่เสียงดังจอแจ “ท่านหญิง ถึงวัดหงหูแล้วขอรับ รถม้าของแม่ทัพไป๋หยุดแล้ว”