ตอนที่ 154 ดังนั้นนักเต้นระบำเปลื้องผ้าก็คือเธอ

ตอนที่ 154 ดังนั้นนักเต้นระบำเปลื้องผ้าก็คือเธอ

หลิวเย่กัดริมฝีปากหยัดตัวลุกขึ้นจากที่นั่ง มองไปทางฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวทำทีท่าคล้ายจะเอ่ยปาก ทุกผู้คนต่างเงี่ยหูฟัง ตาจ้องตาไม่กระพริบ ฮูหยินฉินเป็นผู้ที่สุขุมลุ่มลึก นางเดิมพันว่าหลิวเย่จักไม่พูด ทว่าบุตรีของนางกลับอดรนทนไม่ไหว นางเพิ่งจะยื่นมือไปฉุดฉินเฉี่ยวอวิ๋นหมายพากลับ วาจาของฉินเฉี่ยวอวิ๋นก็โพล่งออกมาเสียแล้ว

“หลิวเย่ นังหญิงแพศยา หากเจ้ากล้าพูด ข้าจะฆ่าเจ้าเสีย!” ฉินเฉี่ยวอวิ๋นชี้นิ้วใส่หน้าหลิวเย่แล้วแผดเสียงโฮกใส่อย่างดุดัน

ยามนี้สายตาของทุกคนจึงจับจ้องไปยังนาง แม้หลิวเย่มิได้เอ่ยปาก พวกนางก็แจ้งแก่ใจแล้ว คุณหนูผู้เปลื้องผ้าผู้นั้นแปดส่วนแท้จริงก็คือนาง หากมิใช่ เหตุใดจึงละล่ำละลักด้วยความละอายใจเล่า เหตุใดผู้อื่นจึงไม่ตะโกนร้องเล่า