กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 122 ทั้งหมดเป็นความผิดของไป๋จื่อหลิน!
หัวหน้าหมู่บ้านอู๋เช็ดน้ำตาให้อู๋ฉางกุ้ย รู้สึกปวดใจยิ่งนักจึงรีบเอ่ยปลอบเสียงเบา “ฉางกุ้ย เจ้าอย่าได้คิดมาก พ่อเป็นถึงหัวหน้าหมู่บ้าน แม้เจ้าจะเสียขาไปข้างหนึ่ง แต่หญิงสาวที่อยากแต่งเข้าบ้านเราก็ต่อแถวยาวเหยียด พ่อจะต้องคัดสรรนางที่งดงามและเพียบพร้อมมาให้เจ้า แต่งเข้ามาเป็นภรรยาเจ้า ให้คอนรับใช้เจ้า ให้กำเนิดลูกให้เจ้า เจ้าเพียงเปิดใจให้กว้าง มีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดีก็นับว่ากตัญญูต่อพ่อแล้ว หากเจ้าเป็นอะไรไป พ่อเองก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ฮือ ๆ ๆ ฮือ ๆ ๆ”
หัวหน้าหมู่บ้านอู๋กลั้นความเศร้าโศกในใจไว้ไม่ไหวจริง ๆ จึงร้องไห้ออกมาด้วย เสียงร้องไห้ของเขาอู้อี้ ราวกับเสียงวัวเฒ่าร้อง