กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 117 โอ้ ไม่นะ มีผี!
หวังเอ้อร์โกวฟังจบก็ตกใจจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว เจ้าประคุณเอ๋ย สองพ่อลูกคู่นี้ช่างไร้ใจยิ่งนัก เมียตาย แม่ตาย พวกเขากลับสงบเยือกเย็นถึงเพียงนี้ อย่างไรก็ควรจะร้องไห้โฮสักสองแอกพอเป็นพิธีเสียหน่อยแท้ ๆ
บานประตูเปิดออกเองเมื่อครู่ทำเอาหวังเอ้อร์โกวยังคงหวาดผวา ยิ่งในลานบ้านยังมีคนตายอยู่อีก “พวกท่านเข้าไปก่อน ข้าจะตามไปทีหลัง...”
ไป๋สุ่ยเซิงเบ้ปาก นึกรังเกียจความขลาดกลัวของหวังเอ้อร์โกวยิ่งนัก สองพ่อลูกเดินผ่าเผยมาถึงหน้าประตู หวังเอ้อร์โกวติดตามหลังทั้งสองไปด้วยความกระวนกระวายใจ ไป๋สุ่ยเซิงเพิ่งจะยกขาหวังจะเข้าเรือน ตรงหน้าก็พลันปรากฏผีสาวเสื้อขาวตนหนึ่ง ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงปกคลุมใบหน้า น่าหวาดกลัวยิ่งนัก
“กรี๊ด!”