ตอนที่ 112 เราคงต้องรอดูกันต่อไป

ตอนที่ 112 เราคงต้องรอดูกันต่อไป

หวังเหล่าผี่รอจังหวะนี้อยู่พอดี เขาแค่นเสียงเฮอะ ไม่กล้าแม้แต่จะตดออกมาสักแอะ รีบช่วยป้าหวังประคองหวังต้าหนี่กลับบ้านไปโดยไว

หัวหน้าหมู่บ้านอู๋เห็นหลิวเย่ยังคงถือมีดฟืนค้างไว้อยู่ ชวนให้รู้สึกพรั่นพรึงยิ่งนัก เขาจึงรีบเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “เอ่อ หลิวเย่เอ๋ย เจ้าเองก็รีบวางมีดลงเสียเถิด พวกเราอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน โบราณว่าไว้ญาติไกลหรือจะสู้เพื่อนบ้านใกล้ เจ้าอย่าเอาแต่ถือมีดขู่คนไปทั่วเลย หากพลั้งมือทำร้ายคนขึ้นมาจะทำอย่างไร เจ้ารีบเก็บมีดไปเสียเร็ว”

หลิวเย่ยกมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน ดวงตาสายตาเปี่ยมไปด้วยความเย้ยหยัน นางไขว้มือขวาที่ถือมีดฟืนไว้ด้านหลัง “เหอะ คนไม่ยั่วข้า ข้าไม่ยั่วตอบ หากคนมารังแกข้า ข้าจะขุดสุสานบรรพชนมัน!”