กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 87 พยายามทำร้ายผู้อื่น เกือบถูกหมาป่ากิน
เงาดำสองร่างพุ่งตรงเข้ามาหาหลิวเย่อย่างรวดเร็ว หลิวเย่หลบไปด้านหลังต้นไม้ใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังมองเห็นชัดเจนว่าสิ่งที่โจมตีตนคืออะไร มันคือหมูป่าโตเต็มวัยสองตัว หมูป่าทั้งสองเห็นว่ามนุษย์ผู้นี้ฝีมือไม่เบา สามารถหลบการซุ่มโจมตีของพวกมันได้ หมูป่าทั้งสองโมโหจนส่งเสียงร้องฮึดฮัดอีกสองหน แล้วพุ่งตรงเข้ามาหาหลิวเย่อย่างรวดเร็วอีกครั้ง
หลิวเย่โบกมือไปทางหมูป่าทั้งสองตัว ก็นำพวกมันเก็บเข้ามิติไป นางเกรงว่าจะยังมีหมูป่าโจมตีตนอีก จึงรีบเดินทางกลับทางเดิมเพื่อลงจากภูเขา
ทันใดนั้น รอบด้านในป่าพลันมีเสียงหมาป่าเห่าหอนดังขึ้น คล้ายกับอยู่ห่างจากนางไม่ไกล “สวรรค์ มีหมาป่า!”