ตอนที่ 72 สองพี่น้องแอบมองเธออยู่เงียบๆ

ตอนที่ 72 สองพี่น้องแอบมองเธออยู่เงียบๆ

ไป๋จื่อหลินย่อมไม่มีความเห็นคัดค้าน "ได้ ข้าขายสัตว์ล่าเสร็จแล้วจะกลับมาเฝ้าบ้าน เจ้าค่อยไป ซื้อข้าวสารแป้งขาวเพิ่มอีกสักหน่อยเถิด อาศัยช่วงที่ธัญพืชยังไม่แพงจนเกินไปนัก ก็ตุนไว้สักนิด"

หลิวเย่ชอบความไม่ตระหนี่ถี่เหนียวของไป๋จื่อหลินที่สุด หากผู้ชายเกิดตระหนี่ขึ้นมาแล้วล่ะก็ ชวนให้ดูไม่ได้จริง ๆ กินอยู่นุ่งห่มสิ่งใดก็คิดเล็กคิดน้อยไปเสียหมด การขี้งวดกับรู้จักใช้ชีวิตมันเป็นคนละเรื่องกัน แล้วยังมีผู้ชายอีกประเภทหนึ่ง ตัวเองจะกินอะไรดื่มอะไรล้วนตัดใจจ่ายได้ แต่กลับไม่ยอมตัดใจจ่ายให้ภรรยาและลูก นั่นถึงจะน่าสะอิดสะเอียนจริง ๆ ยังดีที่พี่ใหญ่ไป๋มิใช่คนเช่นนั้น มิฉะนั้นต่อให้เขาหน้าตาดีเพียงใด นางก็คงมองไม่ลง