กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 33 หัวหน้าหมู่บ้านจ้าวและคนอื่น ๆ ก็อยู่ที่นี่ด้วย
ไป๋จื่อหลินทำสีหน้าพลันเบิกบานแจ่มแจ้งเอ่ยขึ้น “มิน่าเล่า ตอนเจ้าอยู่ตระกูลหลิ่วเก่าถึงได้โง่ เพราะคนตระกูลหลิ่วเก่าล้วนโง่กวนกันหมด พอเจ้ามาอยู่กับข้าถึงได้เฉลียวฉลาด ไอ้อยา ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!”
หลิวเย่ (#ﾟДﾟ) เจ้าช่างแถเก่งเสียจริง!
นางกลั้นหัวเราะจนหน้าดำหน้าแดงพยักหน้ารับ “พี่ใหญ่ไป๋กล่าวได้ถูกต้องยิ่งนัก ฮิฮิ เป็นเช่นนี้นี่เอง...” ╮(￣▽￣)╭
ทันใดนั้น หัวหน้าหมู่บ้านจ้าวเดินผ่านปากตรอก ชะโงกหน้ามองไปตามซอยอย่างส่งเดช สายตากลับแวบไปเห็นไป๋จื่อหลินและหลิ่วเย่ เหตุใดพวกเขาสองคนถึงมาอยู่ที่นี่ได้? เขานึกว่าในหมู่บ้านไม่มีอาหารการกิน ทั้งสองคงอดตายไปนานแล้วเสียอีก นึกไม่ถึงว่าจะเดินทางมาถึงเมืองไท่เฉิงเช่นเดียวกับพวกตน น่าประหลาดนัก พวกเขาไปเอาเสบียงอาหารมาจากที่ใดกัน?