กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 27 ถูกจับตามอง
หลิวเย่จัดวางทองคำไว้ในจุดที่ไม่เกะกะมือ แล้วจึงแวบออกมาจากมิติ นางปูสิ่งของบนเตียงใหม่จนคืนสู่สภาพเดิม จากนั้นก็นอนบนเตียงอย่างสุขใจ สลบไสลไปจนกระทั่งฟ้าสาง
นางบิดเกลียด ชะงักสวมรองเท้าฟางแล้วเดินออกจากห้อง ด้านนอกยังคงร้อนระอุมึนหัวถึงเพียงนั้น แต่ในใจนางกลับเปี่ยมด้วยความสุข ความรู้สึกของการมีเงินมันต่างออกไปจริง ๆ หลังเอวตั้งตรง แผ่นหลังเหยียดตรง ในใจรู้สึกสงบมั่นคงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ขณะนั้น ไป๋จื่อหลินก็เดินออกจากอีกห้องหนึ่งเช่นกัน ห้องที่เขาพักอยู่อยู่ห่างจากห้องของหลิวเย่พอสมควร ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากห้องของหลิวเย่
“หลิวเย่ กินข้าวเสร็จพวกเราก็ออกเดินทางกัน”