กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 15 ท่านแม่ของข้าไม่ต้องการมัน
หลิวเย่ลูบอกเบาๆ แล้วย่อตัวลงตบเมล็ดข้าวโพดบนพื้น ดีเหลือเกิน ผืนดินสีดำขยายใหญ่ขึ้นแล้ว ยามนี้นางก็มีเมล็ดพันธุ์แล้วเช่นกัน นางจะปลูกธัญพืชให้เต็มผืนดิน รอคอยยามเก็บเกี่ยวธัญพืชครั้งหน้า ผืนดินสีดำต้องขยายใหญ่ขึ้นอีกอย่างแน่นอน
หลิวเย่ตบข้าวโพดไปเต็มๆ 20 ฝาง ใส่ได้ครึ่งถุง นางหิ้วถุงเดินไปหว่านเมล็ดพันธุ์ในแปลงดิน วางเมล็ดข้าวโพดหนึ่งเมล็ดทุกระยะหนึ่งรอยเท้า ห่างบ้างชิดบ้างก็ปล่อยไปเช่นนั้น อย่างไรเสียข้าก็ปลูกผักทำนาไม่เป็น ขอแค่เติบโตขึ้นมาได้ก็พอ นางวางเมล็ดพันธุ์อยู่ด้านหน้า เมล็ดพันธุ์ด้านหลังก็แทรกตัวลงไปในดินโดยอัตโนมัติ ไม่จำเป็นต้องใช้คนกลบดินเลยแม้แต่น้อย นี่ช่วยลดภาระให้นางไปได้มากทีเดียว