ตอนที่ 10 พื้นที่แห่งความอุดมสมบูรณ์

ตอนที่ 10 พื้นที่แห่งความอุดมสมบูรณ์

หลิวเย่กัดน่องไก่คำเล็กๆ อย่างตื่นเต้น แล้วค่อยๆ เคี้ยวในปาก โอ๊ย ท่านแม่เอ๋ย หอมยิ่งนัก เนื้อสัตว์ยังคงอร่อยที่สุด ชาติก่อนนางมัวแต่ลดน้ำหนัก ทรมานร่างกายตนเองไม่น้อย แทบไม่กินเนื้อสัตว์ วันๆ กินแต่ผักต้ม ชาตินี้นางผอมยิ่งนัก ผอมแห้งราวกับไม้พลอง อยากอ้วนยังยากเย็น อยากกินเนื้อยิ่งเป็นความหวังอันริบหรี่ ไม่ถูกต้อง ในมิติของนางยังมีสุกรดำใหญ่อยู่หนึ่งตัว รอให้นางจัดการสุกรดำใหญ่แล้ว ค่อยส่งเนื้อให้พี่ใหญ่ไป๋สักชิ้นเป็นการตอบแทน

“อืม น่องไก่อร่อยจริง ๆ ขอรับ พี่ใหญ่ไป๋ น่องไก่นี้ต้องเป็นท่านแม่ของท่านต้มแน่ ๆ ฝีมือการทำอาหารของท่านแม่ท่านดีจริง ๆ”