กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 8 ฆ่านางเสียแล้วเอาศพไปโยนทิ้งที่สุสานไร้ญาติ
หลิ่วหยาถูกพวกเขามองจนหัวใจกระตุกวูบ ให้ตายสิ นี่มันสายตาอะไรกัน หากรู้เช่นนี้นางไม่กลับมาเสียยังดีกว่า นางทำได้เพียงกัดฟันเดินเข้าลานบ้าน ก้มหน้าก้มตาคิดจะตรงไปยังห้องเก็บฟืน
แต่คนตระกูลหลิ่วเก่าหรือจะยอมปล่อยนางไป ตระกูลหลิ่วเก่าทำหมูหาย วันนี้ออกตามหามาทั้งวันก็ยังหาไม่พบ กำลังไม่มีที่ให้ระบายอารมณ์ นางกลับมาได้ประจวบเหมาะยิ่งนัก
ตาเฒ่าหลิ่วเป็นผู้เริ่มก่อน เขาถอดรองเท้าด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว แล้วขว้างใส่หลิ่วหยาอย่างดุร้าย “นังตัวกาลกิณียัยโง่ตัวโต เจ้าทำหมูของตระกูลหลิ่วเก่าพวกข้าหายไปหมด ทำไมเจ้าไม่ไปตายเสีย นังตัวภยันตรายตัวขาดทุน!”