ตอนที่ 6 เรียกฉันว่าพี่ไป๋ก็ได้

ตอนที่ 6 เรียกฉันว่าพี่ไป๋ก็ได้

หลิ่วเย่มองชายหนุ่มที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันด้วยสีหน้ามึนงง เครื่องหน้าของเขาดูไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่รูปร่างสูงเอาการ ประเมินด้วยสายตาน่าจะสูงราว 185 เซนติเมตร เสื้อผ้าขาดวิ่นเผยให้เห็นกล้ามเนื้อ โดยเฉพาะกล้ามเนื้อส่วนบนที่นูนเด่น ทันใดนั้น ในหัวของนางก็ปรากฏภาพทรงจำเกี่ยวกับชายผู้นี้ ซึ่งล้วนเป็นภาพเหตุการณ์ที่เขาสะพายธนูและลูกธนูขึ้นเขา

ไม่มีภาพด้านหน้า มีเพียงภาพด้านข้าง ตาชั้นเดียว สันโด่ง ริมฝีปากไม่หนาไม่บางเม้มแน่น หน้าตาก็ถือว่าใช้ได้ เพียงแต่ผิวเข้มไปสักหน่อย ดูท่าชายตรงหน้านี้คงจะเป็นนายพราน ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดร่างกายจึงกำยำถึงเพียงนี้