ตอนที่ 140 กลิ่นแป้งหอมและเหงื่อชื้น

ตอนที่ 140 กลิ่นแป้งหอมและเหงื่อชื้น

ภายใต้การสื่อสัมผัสจักระระหว่างชิราอิชิกับวาฬยักษ์โบราณ อารมณ์ของวาฬยักษ์ที่เคยเกรี้ยวกราดก็ค่อย ๆ สงบลง

วาฬยักษ์โบราณที่หอบหายใจหนักหน่วงมีหยาดน้ำตาไหลรินออกมาจากหางตาโดยไม่รู้ตัว ความไม่ยินยอมและเสียงคร่ำครวญอันเศร้าสร้อยนี้ทำให้ชาวพื้นเมืองแคว้นคาวะจำนวนไม่น้อยพลอยสะเทือนใจไปด้วย บรรยากาศโดยรอบจึงพลันหม่นหมองลงถนัดตา

สำหรับพวกเขาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นซึนะหรือโคโนฮะก็ล้วนเป็นคนนอกที่ไม่เคยเห็นคุณค่าของสิ่งใดในท้องถิ่นนี้ ตรงกันข้ามกลับเอาแต่คอยช่วงชิงความมั่งคั่งของที่นี่ไปไม่หยุดหย่อน

ชิราอิชิรู้ความคิดของคนเหล่านี้ดี แต่เขาไม่ชอบพูดจาสวยหรูยืดยาว จึงไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม เพียงส่งพลังจักระบนฝ่ามือเชื่อมโยงตนเองเข้ากับวาฬยักษ์โบราณผ่านคาถาลวงตา