เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 ขบวนสินเดิมแดงยาวสิบลี้
ซูหลีมองนิ้วหยาบกร้านของบิดาที่เผลอขยับชายเสื้อไปมาไร้สติราวกับเด็กน้อย นางเรียกเบา ๆ ว่า “พ่อ” เส้นไหมทองบนผ้าคลุมบ่ามงคลไหลพร่างเป็นประกายวิจิตรเมื่อนางหมุนกาย “วันนี้เป็นวันดี”
เมื่อหันไปทางเซียวม่านอี๋ นางชะงักเล็กน้อยแล้วเผยรอยยิ้มอันจริงใจ “ฮูหยิน”
เซียวม่านอี๋ก้มหน้าซ่อนน้ำตาที่เอ่อล้นออกมา พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้งก็เป็นใบหน้ายิ้มแย้มที่มีน้ำตาคลออยู่ ยามนั้นทารกในอ้อมอกพลันโบกแขนอวบอ้วนราวรากบัว พร้อมส่งเสียงอ้อแอ้เป็นภาษาทารกที่ผู้ใดก็ฟังไม่เข้าใจ ใบหน้าน้อย ๆ สีชมพูยิ้มจนย่นเป็นดอกไม้บานดอกหนึ่ง
“ท่านสามี เจ้าดูสิ” เซียวม่านอี๋อุ้มเด็กน้อยโยกเบา ๆ ปลายนิ้วเช็ดหยาดน้ำตาที่หางตา “เสี่ยวเล่อเอ๋อร์ของเราก็ยินดีกับพี่สาวด้วยนะ” กุญแจอายุยืนที่อกเด็กน้อยส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหว