เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 280 ช่วงเวลาแห่งความสุขที่ถูกหยุดไว้
วันต่อมา ซูหลีถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงอ่านหนังสือยามเช้าที่แจ่มใส
นางลืมตาขึ้น มองผ่านมุ้งผ้าโปร่งเห็นว่าด้านนอกหน้าต่างดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว แสงยามเช้าสองสามสายสาดส่องเฉียงผ่านซี่หน้าต่างเข้ามา
“เมฆคู่ฝน หิมะคู่ลม แสงเย็นคู่ท้องฟ้าแจ่มใส...” เสียงไร้เดียงสาสามเสียงท่องคัมภีร์สอนฉันทลักษณ์อย่างพร้อมเพรียง บ้างก็แทรกด้วยเสียงพลิกหน้ากระดาษแผ่วเบา
ซูหลีนั่งตัวตรงขึ้น ประสาทสัมผัสการฟังที่ดียิ่งนี้ ก็มิใช่เรื่องดีนักหรอก
ชุดนอนผ้าไหมเลื่อนหลุดจากหัวไหล่ไปก็ยังไม่รู้สึกตัว
นึกถึงว่าวันนี้อาจเป็นวันสุดท้ายที่ได้อยู่ที่จวนตระกูลกู้ ความคิดนี้ทำให้นางรู้สึกอึดอัดในอก อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบาๆ
หลังจากล้างหน้าบ้วนปากเสร็จ นางก็ผลักประตูไม้แกะสลักออก
ในศาลารับลมที่ไม่ไกลออกไป หัวเล็กๆ สามหัวกำลังสุมกันอยู่ ซูเฉินส่ายหัวไปมานำอ่าน ซูกั่วเท้าคางตามอ่าน ส่วนเสี่ยวจวินนั่งตัวตรงเป๊ะ นิ้วมือชี้ไปที่หน้ากระดาษทีละคำ