กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 อาหารเช้ากวางตุ้ง
หมอกบางแห่งยามเช้ายังไม่สลายไป ซูหลีเดินย่ำหมอกเช้ามาถึงภัตตาคารสมุทรจรดฟ้า
“เถ้าแก่! ท่านมาเสียที!” ผู้จัดการเห็นเงาร่างคุ้นตานั้นแต่ไกล รีบรุดออกมาต้อนรับด้วยความร้อนใจ ดีใจจนสะดุดธรณีประตูเซไปหน่อยหนึ่ง
ซูหลียื่นมือไปประคองลอย ๆ พลางยิ้มเอ่ย “ท่านอาโจวระวังหน่อย” นางเงยหน้ามองป้ายอักษรใหม่เอี่ยมของภัตตาคาร บนนั้นอักษรทองคำสี่ตัว ‘ไห่เทียนอี๋เซ่อ’ เปล่งประกายวับวาวใต้แสงตะวันยามเช้า “หลายวันมานี้ลำบากท่านแล้ว”
ผู้จัดการถูมือตามหลังซูหลีเข้ามาในร้าน พลางเดินพลางพร่ำว่า “กิจการแม้ไม่อึกทึกครึกโครมเท่าแต่ก่อน แต่แต่ละวันก็มีลูกค้าเจ็ดแปดส่วน เพียงแต่ลูกค้าเก่าหลายคนต่างถามถึงเถ้าแก่...”