กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 หมอผีน้อยพบหมอผีใหญ่
เจิ้งอวี่รีบเร่งเดินผ่านระเบียงคด พื้นรองเท้าบูตเหยียบลงบนแผ่นศิลาครามเกิดเสียงฝีเท้ารีบร้อน เขาโน้มเข้าไปกระซิบข้างหูลู่สืออวี้ไม่กี่คำ ก็เห็นรูม่านตาของลู่สืออวี้หดแคบลงทันที ข้อนิ้วกำจนขาวซีด
“พี่หลี ข้ามีธุระ ไปก่อนแล้ว” เมื่อเขาหันกาย ผ้าคลุมสีดำพลิ้วขึ้นเป็นเส้นโค้งอันเฉียบคม
ซูหลีคว้าชายแขนเสื้อของเขาโดยไม่รู้ตัว “ต้องการให้ข้าทำสิ่งใดหรือไม่”
ลู่สืออวี้ส่ายหน้า ยกมือเก็บปอยผมที่หลุดลุ่ยข้างขมับของนางไปไว้หลังใบหู “ข้าจัดการได้” ปลายนิ้วชะงักเล็กน้อยเมื่อแตะถึงติ่งหูของนาง ก่อนจะชักกลับอย่างรวดเร็ว
“ดี” ซูหลีกำผ้าเช็ดหน้าในมือให้แน่น “หากต้องการให้ข้าทำสิ่งใด ก็เอ่ยปากได้เลย”