เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 179 ใจร้อนดั่งเพลิงเผาผลาญ
รถม้าควบทะยานไปบนถนนหลวง ฝุ่นควันที่ล้อรถตลบอบอวลประหนึ่งมังกรหวงหลงตัวหนึ่ง
ลู่สืออวี้เลิกม่านรถม้าขึ้นเป็นครั้งที่สาม “เจิ้งอวี่ ตอนนี้ถึงที่ใดแล้ว?”
เจิ้งอวี่ก้มตัวลงบนหลังม้า หยาดเหงื่อไหลซึมผ่านแถบคาดหน้าผากลงมา “ทูลนายท่าน เพิ่งผ่านศิลาเขตแดนเมืองอันอี้พ่ะย่ะค่ะ”
เจิ้งอวี่ก้มตัวลงบนหลังม้า หยาดเหงื่อไหลซึมผ่านแถบคาดหน้าผากลงมา “ทูลนายท่าน เพิ่งผ่านศิลาเขตแดนเมืองอันอี้พ่ะย่ะค่ะ” เขาลอบมองสีหน้าดำมืดราวกับเหล็กของนายท่าน ลูกกระเดือกขยับไหวเล็กน้อย “ตามความเร็วนี้ อีกสิบวันก็จะถึงเมืองหลวงแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
“สิบวัน...” ข้อนิ้วของลู่สืออวี้เคาะลงบนซี่หน้าต่างอย่างหนักหน่วง ไม้จันทน์ส่งเสียง “เอี๊ยด” ออดแอดราวกับแบกรับภาระไม่ไหว นั่นหมายความว่าต้องรออีกสิบวันกว่าจะได้พบอาหลีของเขา