กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 สุราเหมาไถ
"เสี่ยวซื่อ" ท่านปู่ตระกูลกู้ดูดเนื้ออ่อนภายในก้ามปู น้ำฉ่ำหยดลงตามหนวดเคราสีเงิน "เรื่องหน้าร้านเจ้าไม่ต้องหาแล้ว เอาตรงที่ติดกับหอเซียนเมามายนั่นแหละ"
พี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนที่สี่กล่าวอย่างประหลาดใจ "ท่านปู่ นั่นไม่ใช่ที่ตั้งสำนักงานใหญ่ร้านผ้าแพรที่ยังเปิดอยู่อย่างนั้นหรือ?"
"อย่างไรก็ขาดทุนมาสามปีแล้ว" ท่านปู่ใหญ่โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ นิ้วมือที่เต็มไปด้วยน้ำมันถูไปมาบนเสื้อคลุมผ้าไหม "คูหาร้านค้าใหญ่ขนาดนั้น ทุกเดือนมีแต่ขาดทุน กำลังกลุ้มใจอยู่พอดีว่าไม่รู้จะทำอะไร! พวกเจ้าเอาไปใช้เสียกำลังดี!"
เหล่าพี่ชายลูกพี่ลูกน้องมองหน้ากันไปมา นั่นคือมรดกบรรพบุรุษที่ปู่ทวดตระกูลกู้ทิ้งไว้ให้ แค่ที่ดินก็มีมูลค่าหลายล้านตำลึงแล้ว!