กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 พัวพันมหาการถร้าย
งานเลี้ยงสิ้นสุดลง ลู่สืออวี้ยังคงนั่งกระสับกระส่ายอยู่ที่เดิม เขาเปลี่ยนชุดใหม่แล้วก้าวออกจากค่ายทหาร
ลมยามราตรีคมดั่งดาบ แต่ก็ไม่อาจตัดความกังวลที่ขมวดอยู่หว่างคิ้วของเขาให้จางหาย ในฝ่ามือสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของโลหะ นั่นคืออาวุธประหลาดที่ซูหลียัดใส่มือเขาไว้ก่อนจากลา นางเรียกมันว่า “ปืน”
“เตรียมม้า” ลู่สืออวี้หันมากล่าว “หากมีผู้ใดถาม ก็บอกว่าข้าผู้นี้เมาเหล้าและพักผ่อนอยู่”
เมื่อเมฆดำกลืนกินจันทราที่เหลือเสี้ยว เงาดำร่างหนึ่งก็พุ่งออกจากค่ายทหาร ลู่สืออวี้ก้มตัวอยู่บนหลังม้า ผ้าปิดหน้าโบกสะบัดดังในสายลมพัดแรง อาวุธเหล็กในอ้อมอกกระแทกอกเป็นระยะตามแรงสั่นสะเทือน ราวกับซูหลีกำลังเร่งเร้าเขาอย่างเงียบ ๆ