เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 พยศทูตต่างแดน
ยามเที่ยงวันถัดมา ภายในค่ายทหารของแม่ทัพ
ลู่สืออวี้ตั่งมั่นอยู่บนที่นั่งประธาน ฉลองพระองค์แพรสีดำขับให้ใบหน้าหล่อเหลาดั่งหยกแกะสลัก
ปลายนิ้วของเขาเคาะเบา ๆ ที่เท้าแขน สายตาจดจ้องไปยังราชทูตเป่ยตี๋ที่ถูกนำตัวเข้ามาด้วยความเรียบเฉย
ลู่สืออวี้นั่งอยู่บนที่นั่งประธานในตำแหน่งสูง ฉลองพระองค์แพรสีดำขับเน้นให้ใบหน้าหล่อเหลาดั่งหยกสลัก ปลายนิ้วของเขาเคาะที่วางแขนเบา ๆ สายตามองดูราชทูตเป่ยตี๋ที่ถูกนำตัวเข้ามาอย่างเรียบเฉย ผู้นั้นคือชายวัยกลางคนรูปร่างเตี้ยล่ำ เคราดกหนาเต็มใบหน้า ดวงตาดั่งนกอินทรีฉายแววเจ้าเล่ห์ ยามเดินขาซ้ายกะเผลกเล็กน้อย ทว่าเขาจงใจยืดอกตรงเพื่อปกปิดจุดด้อยนั้น
“ท่านคือองค์ชายเจ็ดแห่งอาณาจักรตงหลิงใช่หรือไม่” ราชทูตเอ่ยขึ้นก่อนหลังจากยืนนิ่ง เสียงของมันสากแหบดุจกระดาษทรายขัดไม้