กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 น้ำใจยากปฏิเสธ
ซูหลีผลักประตูไม้ของเรือนหลังเล็ก ปลายนิ้วสะบัดเบา ๆ กุญแจทองเหลืองก็วาดผ่านอากาศเป็นเส้นโค้งครึ่งวง “รับไว้! ต่อไปนี้กุญแจนี้เป็นของพี่แล้ว”
พี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนที่สามลนลานยื่นมือไปรับ “ไอ้หยา! เกือบรับไม่ทันแล้ว” เงยหน้าขึ้นอีกทีกลับเห็นน้องสาวลูกพี่ลูกน้องเดินเข้าไปในโถงกลางเรือนเสียแล้ว
พี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนที่สามขยับเข้าไปใกล้พลางสูดหายใจเข้าลึกอย่างหนาวเหน็บ ในโถงกลางเรือนมีลังไม้การบูร 40 ใบวางเรียงกันเป็นระเบียบเรียบร้อย บนฝาลังแต่ละใบล้วนคล้องกุญแจทองแดงรูปร่างแปลกตา
“น้องหลี...” ลูกกระเดือกของเขากลืนน้ำลายลงคอ “ของพวกนี้ล้วนเป็นสินค้าที่จะส่งวันพรุ่งนี้หรือ”