กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 152 จักรพรรดิเจ้าเล่ห์
ภายในตำหนักบำรุงใจ พู่กันชาดในพระหัตถ์จักรพรรดิค้างอยู่กลางอากาศ หยดน้ำหมึกหยดหนึ่ง “ป๊าบ” ลงบนฎีกา พอดีซึมเป็นวงจนคำว่า “ยักยอกทรัพย์สินหลวง” เลือนเบลอไป
“ฝ่าบาท! ขอฝ่าบาททรงเป็นที่พึ่งแก่ขุนนางชราด้วยพ่ะย่ะค่ะ—จวนของขุนนางชราถูกโจรกรรมเสียแล้ว” เสียงร้องแหบพร่าปนสะอื้นพลันฉีกกระชากความสงบเคร่งขรึมภายในโถง เห็นแต่ใต้เท้าเซียวเซซวนทรุดคุกเข่าลงบนพรมทอทอง ทั้งที่บนกายสวมเพียงเสื้อตัวในสีขาวยับย่น ชายเสื้อเปื้อนคราบสีน้ำตาลน่าสงสัย ใบหน้าซีดเผือดแทบเป็นสีเดียวกับราวหยกขาวฮั่นนอกโถง ราวกับวิญญาณเร่ร่อนที่คลานกลับมาจากปรโลก