เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 145 มีผู้หนุนหลังย่อมดีเช่นนี้เอง
เสียงอึกทึกครึกโครมภายในร้านเงียบกริบลงทันที ลูกค้าบางคนที่จำฐานะของดรุณีน้อยได้ต่างพากันถอยกรูดไปด้านหลังอย่างเงียบเชียบ เพราะกลัวจะนำภัยมาสู่ตนเอง
เถ้าแก่เฉียนมองไปทางซูหลี หลังจากได้รับสัญญาณอนุญาตจึงก้าวขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าว ประสานมือคารวะกล่าวว่า “ต้องขออภัยด้วยคุณหนู กระโปรงดาราทางช้างเผือกเรารับเฉพาะการสั่งจองล่วงหน้าเท่านั้น ตัวนี้เป็นของจัดแสดง ไม่ขายขอรับ”
เซียวม่านถิงเบะริมฝีปากแดงสด เยาะเย้ยว่า “เปิดร้านค้าขายจะมีของที่ไม่ขายได้อย่างไร?” นางสะบัดมือเรียวงาม “ก็แค่เงินไม่ใช่หรือ? ให้เงินพวกเขาไป!”
หญิงรับใช้ที่ติดตามอยู่ด้านหลังรีบควักตั๋วเงินใบหนึ่งออกมา แล้วตบลงบนเคาน์เตอร์ดัง “เพียะ!” กระดาษแผ่นบางกลับดูราวกับมีน้ำหนักนับหมื่นชั่ง จนลูกค้าที่อยู่ใกล้เคียงหลายคนต่างสูดหายใจเข้าลึก
“หนึ่งหมื่นตำลึง!” มีคนอุทานออกมาเบาๆ