กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 133 ไร้ซึ่งความยำเกรง
เมื่อทอดสายตามองหีบสินค้าที่กองพะเนินดุจภูเขาเต็มลานเรือน ซูหลีก็ยกมือขึ้นนวดขมับเบา ๆ นางโบกมือใหญ่เพียงคราเดียว ลังไม้เหล่านั้นที่ติดป้าย “ของล้ำค่าตะวันตก” ก็ถูกเก็บเข้าสู่มิติไปจนสิ้น สุดท้ายเหลือเพียงกล่องใบเล็กกล่องหนึ่งค้างอยู่ในฝ่ามือ—นี่เป็นสิ่งที่นางเตรียมไว้ให้ท่านตาโดยเฉพาะ
ภายในกล่องมีโคมไฟตั้งโต๊ะพลังงานแสงอาทิตย์รูปดอกบัวนอนสงบนิ่งอยู่ ฐานโคมสามารถหมุนปรับเปลี่ยนแสงได้สี่สี ความสว่างยังสามารถปรับได้ตั้งแต่แสงสลัวรางไปจนถึงสว่างไสวประหนึ่งเวลากลางวัน นางนึกถึงแววตาเป็นประกายของท่านตายามจ้องมองโคมดวงนั้นของจักรพรรดิในงานเลี้ยงมงคลเมื่อวาน