กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 113 จวนองค์รัชทายาทถูกปล้น
กลองยามจื่อเพิ่งจะผ่านพ้น ซูหลีก็พลันแวบกายเข้าไปในมิติ เปลี่ยนเป็นชุดย่องเบาแล้วเดินมาข้างน้ำพุวิญญาณ นางเงยหน้าดื่มไปหนึ่งจอก พลันรู้สึกทั่วทั้งร่างเปี่ยมล้นไปด้วยพละกำลัง
“ไม่ได้ขยับแข้งขยับขาเสียตั้งนาน” นางยกขาสูงขึ้น ข้อต่อส่งเสียงกร๊อบแกร๊บชัดเจน “ถือโอกาสเอาฝีมือไปลองกับจวนองค์รัชทายาทหน่อยก็แล้วกัน”
ครั้นออกจากมิติ ชุดย่องเบาสีดำสนิทก็กลมกลืนเข้ากับรัตติกาลได้อย่างสมบูรณ์แบบ ยามนี้จวนตระกูลกู้จมดิ่งสู่ห้วงนิทราไปนานแล้ว มีเพียงโคมไฟเฝ้ายามไม่กี่ดวงที่ไหวระริกอยู่ในสายลม ซูหลีพลิกกายข้ามกำแพงเรือนอย่างแผ่วเบาดุจแมว ปลายเท้าแตะลงบนแผ่นกระเบื้องคราหนึ่ง แล้วร่อนลงสู่ตรอกซอยอย่างไร้สุ้มเสียง