กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 สรรพคุณของน้ำพุวิญญาณ
“อาหลี ในเมื่อตอนนี้พวกเจ้ากลับมาถึงเมืองหลวงแล้ว คิดจะพักอยู่ที่จวนตระกูลกู้ถาวร หรือว่า...” บนรถม้าที่กำลังเดินทางกลับ ลู่สืออวี้เอ่ยขึ้นอย่างใคร่ครวญ
ปลายนิ้วของซูหลีลูบไล้พู่ห้อยที่แกว่งไกวอยู่บนหน้าต่างรถม้าเบาๆ “พักที่จวนตระกูลกู้สักสองสามวันก่อนเถิด รอหาจังหวะที่เหมาะสมได้ ข้าจะปรึกษาท่านตาและท่านยายอีกที”
“เรือนแยกทั้งสี่แห่งนั้นมีคนคอยทำความสะอาดทุกวัน” เสียงของลู่สืออวี้เจือไปกับเสียงล้อรถม้าที่ดังขลุกขลัก “หากอยากย้ายไปอยู่ ก็ย้ายไปได้ทุกเมื่อ”
แสงแดดในยามบ่ายลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามา นางทอดสายตามองทิวทัศน์ริมทางที่ผ่านไปนอกหน้าต่าง จู่ๆ ก็หันกลับมาคล้ายนึกอะไรขึ้นได้ “องค์รัชทายาทท่านนั้นในวันนี้...”