กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 94 แก้วหลิวหลี
หมอกมัวหลายวันติดต่อกันในที่สุดก็สลายไป แสงแดดยามเช้าราวทองคำแตกกระจายโปรยปรายลงในลานบ้านของเจ้าเมือง ซูหลีผลักหน้าต่างไม้แกะสลักออก แสงอบอุ่นก็พลันหลั่งไหลเข้ามา พร้อมกลิ่นสดชื่นอันเป็นเอกลักษณ์หลังฝน
นางพิงราวระเบียงชั้นบน มองเห็นทหารหลวงและหญิงรับใช้ชั้นล่างกำลังชุมนุมกันส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี บางคนถึงกับคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความตื่นเต้น ประนมมือทั้งสองขึ้นขอบคุณสวรรค์เบื้องบน แสงแดดสาดต้องใบหน้าของทุกคน ช่วยขับไล่ความเหนื่อยล้าจากหลายวันก่อนให้จางลงไปได้บ้าง
“อา—เสียงดังจริง ๆ...” เสียงบ่นงัวเงียของซูเฉินดังมาจากด้านหลัง เด็กน้อยขยี้ตาก้าวออกมาจากห้องใน ด้านหลังยังตามมาด้วยซูกั่วที่ยังตาปรือ