กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 87 ตัดสินใจแน่วแน่
“ใต้เท้า ไม่ดีแล้วขอรับ!” เจ้าหน้าที่ที่ว่าการผู้หนึ่งวิ่งมาอย่างตื่นตระหนก “ที่สะพานข้ามคูเมืองหน้าประตูเมือง มีผู้คน 5-6 คนถูกน้ำพัดหายไป กระแสน้ำเชี่ยวกรากนัก ช่วยกลับมาไม่ได้เลยขอรับ!”
กู้จิ่นปล่อยซูหลีทันที สีหน้าพลันเปลี่ยน “น้องสาว เจ้ารีบกลับไปเฝ้าบ้านให้ดี ๆ พี่ชายต้องรีบไปดูเดี๋ยวนี้”
ซูหลีพยักหน้า กดความไม่สบายใจในใจลงอย่างยากลำบาก “อือ ต้องระวังให้ปลอดภัยเป็นอันดี”
เมื่อมองแผ่นหลังของกู้จิ่นที่จากไปอย่างรีบร้อน ซูหลีสูดลมหายใจลึก แล้วหมุนกายเดินไปทางจวนเจ้าเมือง น้ำฝนเปียกชุ่มอาภรณ์ของนาง ผ้าที่เย็นเฉียบแนบติดกาย กลับเทียบไม่ได้กับความหนาวเหน็บในใจ