เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 60 ลู่สืออวี้รู้จักเข้าทาง
ยามค่ำคืนสิบนาฬิกา ท้องฟ้ามืดมิดดั่งน้ำหมึก ซูหลีสวมชุดสีดำสนิท ราวกับหลอมรวมเข้ากับความมืดมิดอันไร้สิ้นสุดนี้
นางมาถึงประตูเมืองอย่างเงียบเชียบ เห็นเพียงทหารหลวงเฝ้าประตูที่ห่อตัวด้วยผ้าห่มหนาหลับสนิทไปนานแล้ว เสียงกรนดังประสานกันไม่ขาดสาย
ซูหลีเงยหน้ามองกำแพงเมือง คาดคะเนความสูงดู ประมาณสิบเมตรเห็นจะได้
นางจำได้ว่าก่อนหน้านี้ตนเคยกระโดดข้ามกำแพงสูงประมาณหกเมตรได้ แต่ปัจจุบันนี้นางดื่มน้ำพุวิญญาณทุกวัน ความสูงสิบเมตรสำหรับนางแล้วคงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร
นางสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับลมหายใจให้คงที่ ในใจนับเลขอย่างเงียบๆ “หนึ่ง สอง สาม!”
ทันใดนั้นนางก็ใช้กำลังสุดแรง ร่างกายดุจนกนางแอ่น กระโดดขึ้นไปบนกำแพงเมืองอย่างแผ่วเบา
หลังจากยืนมั่นคงแล้ว นางไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยที่จะกระโจนตัวลงไป ร่างกายลงสู่ฝั่งตรงข้ามของกำแพงเมืองอย่างมั่นคง