เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 39 ‘เทพแห่งโรคระบาด’
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซูหลียังคงตื่นแต่เช้าตรู่เช่นเคย นางลุกขึ้นอย่างแผ่วเบา ชำระล้างใบหน้าบ้วนปากแบบเรียบง่าย แล้วมองดูกลุ่มก้อนกลมของซูกั่วที่ยังคงหลับสนิท จิตใจพลันโล่งอกขึ้นมา นางตั้งใจจะฉวยโอกาสตอนที่น้องชายและน้องสาวยังไม่ตื่น ไปปรึกษาเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเรื่องการทำเรื่องขึ้นทะเบียนถิ่นฐานเสียก่อน
ซูหลีจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ค่อย ๆ เปิดประตูห้องพักออก ทว่านางเพิ่งจะก้าวเท้าขวาออกไป ก็รู้สึกว่าเบื้องหน้ามืดลง เงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งได้บดบังอยู่ตรงหน้าของนาง ซูหลีเงยหน้าขึ้นมองตามสัญชาตญาณ ทันใดนั้นก็ตกใจจนต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว โพล่งออกมาว่า “เวรเอ๊ย!”
สิ้นคำพูดนี้ ซูหลีถึงกับชะงักงันไปเอง นางถึงกับเผลอหลุดคำอุทานติดปากยอดนิยมในยุคปัจจุบันออกมาเสียได้! ทว่าเรื่องนี้จะโทษนางก็ไม่ได้เช่นกัน เพราะไม่ว่าใครเปิดประตูห้องแต่เช้าตรู่ แล้วจู่ ๆ ก็เห็นบุรุษสวมหน้ากากยืนขวางอยู่หน้าประตูห้องตนเอง ย่อมต้องสะดุ้งตกใจกันทั้งนั้นมิใช่หรือ?