กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 31 แจกจ่ายธัญพืช
หลังจากลู่สืออวี้ไล่ตามไปได้ระยะหนึ่ง ลู่สืออวี้กลับพบว่าร่องรอยของผู้นั้นหายไปจนสิ้น ราวกับระเหยหายไปในอากาศธาตุ เขายืนอยู่บนถนนอันว่างเปล่า หัวใจเต็มไปด้วยความผิดหวัง “หรือว่าคนผู้นี้จะมีวิธีอันสามารถทะลุฟ้าได้จริง จนสามารถหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยต่อหน้าต่อตาข้าเช่นนี้”
ลู่สืออวี้สูดลมหายใจลึก ฝืนใจให้ตนเองสงบลง เขารู้ว่ายามนี้มิใช่เวลาตื่นตระหนก ต้องรีบรายงานสถานการณ์ต่อผู้บังคับบัญชาโดยเร็ว พร้อมทั้งเสริมการเฝ้าระวังภายในเมือง ป้องกันมิให้เรื่องทำนองเดียวกันเกิดขึ้นอีก
“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นผู้ใด ข้าจะต้องลากตัวเจ้าออกมาให้ได้” ลู่สืออวี้พึมพำเสียงเบา แววตาเฉียบเย็นวาบผ่าน