เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 22 ระวังผู้ลี้ภัย
เสียงฆ้องทองแดงดังขึ้นอีกครั้ง เสียงทึบหนักก้องกังวานไปทั่วแดนรกร้างว่างเปล่า ราวกับเร่งเร้าให้ผู้คนออกเดินต่อไป ซูหลีจัดห่อสัมภาระอย่างรวดเร็ว สะพายขึ้นบ่าอย่างมั่นคง มือซ้ายและมือขวาจับซูเฉินกับซูกั่วไว้คนละข้าง นางก้มลงมองน้องชายและน้องสาว แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “เสี่ยวเฉิน เสี่ยวกั่ว พวกเราต้องออกเดินแล้ว ตามพี่สาวให้ติด อย่าหลงทางกัน”
ซูเฉินและซูกั่วพยักหน้า กุมมือซูหลีไว้แน่น แววตาเจือความตื่นกังวลและพึ่งพา ซูหลีสูดลมหายใจลึก ค่อยเงยหน้ามองไปเบื้องหน้า ตามทางเต็มไปด้วยฝูงชนที่หนีทุพภิกขภัย ผู้คนส่วนใหญ่มีเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ใบหน้าซูบซีด ฝีเท้าโซซัดโซเซเดินไปข้างหน้า บนใบหน้าของพวกเขาแทบไร้ซึ่งอารมณ์ ราวกับซากศพที่ยังเดินได้ แววตาว่างเปล่าและด้านชา บางคราวมีรถม้าหลายคันแล่นผ่าน แต่ผู้คนบนรถก็เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า เห็นได้ชัดว่าชีวิตของพวกเขาไม่ได้ดีนัก