0123

⬢⬢⬢

ตอนที่ 123 ตกตะลึง

ล่าเหมยพบว่าการออกไปข้างนอกก็เหนื่อยพอสมควร ต้องวิ่งวุ่นไปทั่ว

แต่ตอนนี้เธอมีร่างกายอายุสิบแปด ปี แข็งแรง ฟื้นฟูพละกำลังได้เร็ว น่าจะไม่มีปัญหา

หลัวฮ่าวมองใบหน้าสีชมพูอ่อนของล่าเหมยใต้แสงไฟสีเหลือง สายตามีความอบอุ่นมากขึ้น เอ่ยว่า

“งั้นผมไปก่อนนะ ราตรีสวัสดิ์”

“ค่ะ ฉันจะล้างหน้าแปรงฟันแล้วก็นอน คุณก็พักผ่อนเร็วๆ นะ!”

ล่าเหมยกำชับด้วยความห่วงใย

ต่างจากที่จางหลิงคิด หลัวฮ่าวส่งล่าเหมยถึงโรงแรมเปิดห้องให้ แต่กลับไม่แม้แต่จะเข้าห้องเธอเลยก็เดินจากไป