กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 ฐานที่มั่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอ
บนผนังมีตัวอักษรที่ไม่มีใครรู้ว่าใครเขียน เป็นกลอนบทหนึ่งว่า กลางคืนหนาวเหน็บมีแขกมา ใช้ชาชงเป็นเหล้า
อารมณ์ของกลอนเข้ากับบุคลิกของหลัวฮ่าวพอดี และยังสอดรับกับการจัดวางห้องทำงานของเขา ทำให้ล่าเหมยชอบกลอนบทนี้ขึ้นมาทันที
“ที่นี่คือที่ที่ผมทำงานตามปกติครับ” หลัวฮ่าวแนะนำ
ล่าเหมยกวาดตามองรอบ ๆ จำทุกต้นไม้ทุกใบหญ้าที่นี่ไว้ในหัว
เธอจินตนาการได้ว่าปกติหลัวฮ่าวต้องนั่งอยู่หน้าตัวเก้าอี้ตัวนั้น คุยกับเธอผ่านคอมพิวเตอร์ ต่อไปเมื่อเธอกลับบ้านและคุยกับหลัวฮ่าว เธอก็จะจินตนาการถึงทุกอิริยาบถของหลัวฮ่าวที่อยู่อีกฝั่งได้
“ล่าเหมย นี่คือไท่ผิงโหวขุยของอันฮุยบ้านเรา รสชาติดีนะ ลองชิมสิ”