กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57 ไม่รู้จักรักษาความเป็นหญิง
อู๋ฉี่จื้อหัวเราะขื่นๆ ตัวเองทำงานหนักเยี่ยงวัวเยี่ยงม้ามาตลอดสิบกว่าปี ทำงานให้ตระกูลอู๋ แต่กลับจบลงแบบนี้!
สมควรแล้ว! ใครใช้ให้เขาดูคนไม่ขาด!
สมควรแล้ว! ใครใช้ให้เขาไว้ใจจางเหม่ยอวี้มากขนาดนั้นในอดีต!
อู๋ฉี่จื้อเดินออกมาบนถนน จู่ๆ ในใจก็รู้สึกโดดเดี่ยวอย่างที่สุด อยากร้องไห้หรือ? ดูเหมือนจะไม่มีความรู้สึกแบบนั้น!
เศร้าไหม?
เศร้า!
ลึกมาก!
แต่ก็อธิบายไม่ชัดในทันทีว่าทำไมถึงเศร้า