กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 31 เคราะห์ร้ายโดยไม่รู้ตัว
ตอนที่เฉิงอู่พูดคำพวกนี้กับล่าเหมย เขาไม่ได้ลดเสียงลงเลย แต่ตั้งใจพูดเสียงดังเสียหน่อย ราวกับกำลังตำหนิล่าเหมย
ต้นฤดูใบไม้ร่วงทางใต้ อากาศยังร้อนอยู่ ห้องเรียนทุกห้องจึงเปิดหน้าต่างไว้ นี่เป็นเวลาเรียน ระเบียงทางเดินไม่มีนักเรียนไปมา เสียงพูดคุยบนระเบียงจึงดังเข้าห้องเรียนอย่างชัดเจน นักเรียนทุกคนในห้องเพียงแค่เอียงหูฟังให้ดีก็ได้ยินอย่างชัดเจน
สีหน้าเฉิงอู่อาจดูสงบ แต่เสียงที่พูดกลับมีความหมายเชิงตำหนิ ทำให้คนรู้สึกล่าเหมยทำอะไรผิด และเฉิงอู่กำลังตำหนิเธออยู่