0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ยี่สิบสอง ช่างมีวาสนาต่อกันจริง ๆ

ย่าไม่รู้เลยว่าอายุทางจิตใจของล่าเหมยนั้นไม่ใช่เด็กสาวสิบเจ็ดปีมานานแล้ว ผ่านการทุบตีจากชีวิตในชาติก่อนมา สภาพจิตใจของเธอแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ คำกระซิบกระซาบของคนในหมู่บ้านสำหรับเธอเป็นเพียงลมฝนแผ่วเบา ต่อให้มีฝนกระหน่ำแรงกว่านั้นสาดเข้ามาก็ไม่อาจสั่นคลอนเธอได้แม้แต่น้อย

หลังเรื่องของซุนโหมวเกิดขึ้น ล่าเหมยรู้อยู่แล้วว่าคำวิพากษ์วิจารณ์จากภายนอกต้องมีทั้งขาวทั้งดำปนกันไปแน่ และต้องมีคนปากสว่างชอบเม้าท์มอยซ้ำเติมและสาดโคลนใส่กันมั่ว ๆ